Financieel succes; het ware gezicht

Een tijdje geleden verscheen op Money.com een interessante column, geschreven door een financieel adviseur uit Los Angelas. Een verhaal, dat de moeite waard is.

De adviseur vertelt hoe een client een aantal jaar geleden zo snel mogelijk een afspraak wilde maken, om een belangrijke zorg te bespreken. De adviseur wist niet precies wat het probleem was. Ze hadden immers regelmatig contact en het vermogen van de client ontwikkelde zich zoals gepland. Dus, zo vroeg de adviseur zich af: Wat heb ik gemist?

De client, werkzaam in de entertainment-sector, was niet zoals de meeste mensen uit de showbiz waar de adviseur mee werkte. Deze cliënt leidde een eenvoudig leven. Als 33-jarige huurde hij een heel beschaafd appartement. Zijn auto, niet op afbetaling, was de moeite waard maar niet overdreven duur. Hij had zelfs een spaarpotje voor mindere perioden (waar hij het ongeveer een jaar mee kon uitzingen, gangbaar in de sector). Er waren geen grote schulden. Wel een mooie pensioenregeling en een beleggingsportefeuille.

“Ik heb het gevoel dat ik geen succes heb”, vertelde de klant, “Ik geloof dat ik niet genoeg doe om de voordelen te plukken van mijn harde werk en spaarzin”.

Schok

De adviseur was geschokt. Waarom zou hij dat idee hebben? “Nou,” zo vertelde hij, “neem nu zojuist. Terwijl ik hierheen reed. Ik zie overal dure huizen, dure auto’s, mensen in Armani kleding – al die dingen die ik nog niet heb.”

Hij voelde zich een mislukkeling.

“Nou, Andy (*),” was het antwoord. “Ik ben blij dat je met een probleem bent gekomen dat ik zo makkelijk kan oplossen.”

De client keek de adviseur aan alsof hij het in Keulen hoorde donderen. “Heb je wel geluisterd naar wat ik vertelde?”

“Ja hoor. En ik beloof je dat je met een veel beter gevoel naar huis zult gaan. Ten eerste, veel van die mensen met dure kleding, topauto’s en enorme villa’s zijn diep-ongelukkig en enorm gestresst”.

Nu was hij aan de beurt om geschokt te kijken.

“Ik heb met veel mensen uit de entertainment sector gewerkt”, ging de adviseur verder, “en ik kan je uit ervaring vertellen dat als het eruit ziet als te-goed-om-waar-te-zijn… het meestal niet waar is. Die mensen bezitten die dingen niet, hun bank bezit die dingen.”

Vervolgens vertelde de adviseur dat de client al die zaken kon hebben, maar dat hier wel een prijskaartje aan vast zou zitten.

“Wat kost me dat dan?”, was de volgende vraag.

Het antwoord: “Het enige wat je hoeft te doen is bij elke bank, elk warenhuis, elke autodealer te vragen om een lening zodat je hetgeen je wilt hebben kunt kopen. Dat is het makkelijke stuk.

Het lastige is om je rentebetalingen op tijd te blijven doen, vooral wanneer je jezelf voorbij bent gelopen en je dit maandelijkse bedrag eigenlijk niet kunt betalen. Vanaf dat moment gaat het eigenlijk vanzelf. De belachelijk hoge rente die je moet betalen duwt je steeds meer de schulden in. Daardoor kun je je die luxe-artikelen nog minder veroorloven dan nu. Dus zul je je spaargeld moeten inzetten om de rente omlaag te brengen. Maar dat zal niet voldoende zijn. Dus zul je je beleggingen ten gelde moeten maken. Dat zal een tijdje werken, maar je hebt nog een boel maandtermijnen in het vooruitzicht. Maar wat nu wanneer je over een jaar of zo werkloos bent? Dan kun je je pensioen ten gelde maken om van te kunnen leven. Dus, zeven jaar vanaf nu kijk je terug. je hebt je te pletter gewerkt voor de schuld op je auto, je hebt een nieuwe auto nodig, maar kunt geen lening krijgen omdat je BKR-registratie funest is en je huis door de bank is geveild”.

De klant onderbrak de adviseur: “Ok, ik weet genoeg. Ik voel me een stuk beter”.

Met een glimlach gingen ze samen verder met wat ze al jaren aan het doen waren: een degelijke financiële planning opstellen en uitvoeren.

Geef een reactie